Dołącz do czytelników
Brak wyników

Temat miesiąca

13 lutego 2018

NR 86 (Listopad 2017)

Jak w praktyce stosować zmiany w pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolu?

0 13

Polskie prawo gwarantuje dzieciom wszechstronną pomoc psychologiczno-pedagogiczną, którą należy zorganizować m.in. w sytuacji, kiedy pojawiają się określone problemy rozwojowe. Co obliguje nauczycieli i dyrektora do organizacji odpowiedniego wsparcia dzieci w rozwoju? Zmiany w prawie wymuszają modyfikację niektórych rozwiązań i podejmowanych działań w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Na co należy zwrócić szczególną uwagę?

 

1. Głównym zadaniem jest rozpoznanie sytuacji rozwojowej i edukacyjnej dziecka oraz jego możliwości psychofizycznych i czynników środowiskowych wpływających  na jego funkcjonowanie  w przedszkolu.

Zgodnie z zapisami nowego rozporządzenia w sprawie organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej zadaniem przedszkola, a konkretnie nauczycieli, jest rozpoznawanie indy-
widualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych, a także możliwości psychofizycznych dziecka i czynników środowiskowych wpływających na jego funkcjonowanie w przedszkolu.  Jak widać, w tym jednym zdaniu jest sporo wskazań wyznaczających nauczycielom konkretne zadania. Co to oznacza? Nauczyciel rozpoznaje indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne dziecka – co konkretnie robi?

Każdy nauczyciel jest zobligowany do prowadzenia obserwacji pedagogicznych. Obserwacja polega na zbieraniu danych o dziecku zgromadzonych w wyniku spostrzeżeń. Powszechnie stosuje się ją w bardziej lub mniej usystematyzowany sposób. Jako metoda diagnostyczna polega na świadomym, planowym i celowym spostrzeganiu, rejestrowaniu i gromadzeniu danych o zachowaniu dziecka w określonych sytuacjach i zdarzeniach. Istotne jest, aby obserwacja obejmowała wszystkie najważniejsze obszary aktywności dziecka w przedszkolu. Warunki realizacji obecnej podstawy programowej nie określają tak szczegółowo zadań nauczycieli w tym zakresie, jak było to zamieszczone w poprzedniej wersji podstawy, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że „nauczyciele diagnozują, obserwują dzieci i twórczo organizują przestrzeń ich rozwoju, włączając do zabaw i doświadczeń przedszkolnych potencjał tkwiący w dzieciach oraz ich zaciekawienie elementami otoczenia”. Zgodnie ze wspomnianym wyżej rozporządzeniem, zadania nauczycieli wynikające z organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej wiążą się z codzienną pracą, bowiem zapisy stanowią, że „w przedszkolu pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej pracy z uczniem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów, a także w formie:

  • zajęć rozwijających uzdolnienia;
  • zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, rozwijających kompetencje emocjonalno-społeczne oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;
  • zindywidualizowanej ścieżki realizacji obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego;
  • porad i konsultacji”.

Nauczyciele w przedszkolu rozpoznają potrzeby dzieci i na tej podstawie podejmują kolejne działania. Jakie?

 

2. Następnym zadaniem przedszkola, nie mniej ważnym niż zadanie główne, jest zaspokajanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych dziecka w celu wspierania jego potencjału rozwojowego i stwarzania warunków do aktywnego i pełnego uczestnictwa w życiu przedszkola oraz w środowisku społecznym.

Powyższe zadanie, będące w ścisłym powiązaniu z zadaniem pierwszym, to konkretne działania nauczycieli i specjalistów. 

Z pewnością będą to konkretne czynności związane z diagnozowaniem i prowadzonymi obserwacjami pedagogicznymi. Warto, aby każdy nauczyciel miał plan działania, aby wiedział, w jakim czasie powinien dokonać diagnozy czy obserwacji, w jakiej formie ma przedstawić wyniki swojej pracy, w jakim czasie itd. Zawsze dobrze sprawdza się zobowiązanie do napisania planu działania lub też opracowanie i wdrożenie odpowiedniej procedury, według której będą postępowali wszyscy nauczyciele. Pamiętać należy, że rozporządzenie w sprawie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej wskazuje na konieczność zintegrowanego działania nauczycieli i specjalistów oraz udzielanie tej pomocy w konkretnych formach. Decydującym i odpowiedzialnym za organizację (planowanie, informowanie, koordynowanie) tej pomocy jest dyrektor przedszkola lub osoba, którą on wyznaczy.

Niewątpliwie zadaniem nauczycieli, po ogólnym rozpoznaniu sytuacji rozwojowej i edukacyjnej dzieci, jest wybranie programu wychowania przedszkolnego, opracowanie własnego lub modyfikowanie programu innych autorów. Program powinien zawierać propozycję metody diagnozy i sposobu osiągania celów kształcenia i wychowania, z uwzględnieniem indywidualizacji pracy w zależności od potrzeb i możliwości dzieci. Obecnie nie ma już formalnego obowiązku składania przez nauczycieli wniosku o dopuszczenie w danym przedszkolu programu nauczania. Zasady (procedura) dotyczące przedstawienia przez nauczyciela i dopuszczania programu nauczania są uregulowane w art. 22a ustawy o systemie oświaty. Należy jednak pamiętać, że ustawa Przepisy wprowadzające – Prawo 0światowe nadała w art. 22a ust. 6–8 nowe brzmienie:

6. Dyrektor przedszkola lub szkoły, po zasięgnięciu opinii rady pedagogicznej, dopuszcza do użytku w danym przedszkolu, oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej, danej innej formie wychowania przedszkolnego lub szkole przedstawiony przez nauczyciela lub zespół nauczycieli odpowiednio program wychowania przedszkolnego lub programy nauczania, o których mowa w ust. 1 i 3.

7. Dopuszczone do użytku w danym przedszkolu, oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej, danej innej formie wychowania przedszkolnego lub szkole programy wychowania przedszkolnego lub programy nauczania, o których mowa w ust. 1 i 3, stanowią odpowiednio zestaw programów wychowania przedszkolnego lub szkolny zestaw programów nauczania. Dyrektor przedszkola lub szkoły jest odpowiedzialny za uwzględnienie w zestawie programów wychowania przedszkolnego i szkolnym zestawie programów nauczania całości odpowiednio podstawy programowej wychowania przedszkolnego (…).

8. Przepisów ust. 1–7 nie stosuje się do indywidualnych programów opracowywanych dla uczniów, o których mowa w art. 1 pkt 6 ustawy – Prawo oświatowe, oraz do indywidualnych programów nauki opracowywanych dla uczniów, o których mowa w art. 115 ustawy – Prawo oświatowe”. Mowa tutaj o programach opracowanych dla dzieci niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie oraz objętych nauczaniem indywidulanym.

 

Zgodnie z zapisami nowego rozporządzenia w sprawie organizacji pomocy
psychologiczno-pedagogicznej zadaniem przedszkola, a konkretnie nauczycieli,
jest rozpoznawanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Monitor Dyrektora Przedszkola"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy