Dołącz do czytelników
Brak wyników

Prawa dziecka
Czy należycie wywiązujemy się z ich przestrzegania?

Artykuły z czasopisma | 7 lutego 2018 | NR 89
31

Czy nauczyciele i rodzice przestrzegają praw dziecka? Odpowiedź jest oczywista, przecież to jest niemożliwe, żeby ktoś z pedagogów łamał prawa dziecka! Podobne odpowiedzi będą padały ze strony rodziców, raczej nikt nie powie o sobie, że postępuje niezgodnie z prawami dziecka. Czy rzeczywiście tak jest? Wyniki badań niestety nie potwierdzają tych tez.

 

W 2009 r. z okazji 20-lecia przyjęcia przez Polskę Konwencji o Prawach Dziecka opracowano publikację „Rekomendacje dla Parlamentu i Rządu. Przestrzeganie, praw dziecka w Polsce. Warszawa, listopad 2009”, w której czytamy, że: yy „Brakuje instytucji koordynującej i monitorującej działania na rzecz dzieci, traktującej dziecko, jego potrzeby i problemy całościowo, a nie przez pryzmat konkretnego resortu. Mamy wiele służb i instytucji zajmujących się pomocą dziecku i rodzinie, jednak ich działania nie są skoordynowane, a współpraca nie ma charakteru systemowego.

  • System kształcenia nauczycieli i wychowawców wymaga natychmiastowej zmiany, gdyż jest anachroniczny i nieuwzględniający podstawowych wartości – nie rozwija postawy otwartości, akceptacji dla różnorodności, nie kształtuje postaw twórczych i zaangażowania obywatelskiego, nie buduje kluczowych kompetencji związanych z samodzielnym organizowaniem swego warsztatu pracy oraz umiejętnościami społeczno-organizacyjnymi dotyczącymi prowadzenia zespołu/klasy.
  • Ponieważ kształcić nauczycieli może praktycznie każda uczelnia państwowa i prywatna, nauczyciele nie są odpowiednio przygotowani do wykonywania zawodu, nawet jeżeli są dobrymi fizykami, chemikami, polonistami.
  • Nasi nauczyciele nie wiedzą, jak radzić sobie z agresją wśród uczniów, co zrobić, gdy zachodzi podejrzenie, że dziecko jest ofiarą przemocy, jak integrować z klasą dzieci z niepełnosprawnością.
  • Znaczna część nauczycieli nie posiada umiejętności interaktywnej pracy z grupą, nie wie, jak kształtować twórcze myślenie, rozwijać zainteresowania uczniów, współpracować z ich rodzinami czy lokalnymi społecznościami.
  • Generalnie od lat do zawodu nie trafiają najlepsi kandydaci do tego rodzaju pracy. Kraje, które osiągają wysokie wyniki w rankingach edukacyjnych (np. Finlandia), selekcjonują kandydatów na nauczycieli spośród 1/3 najlepszych studentów. Polskie uczelnie pedagogiczne są w zasadzie poza rankingami.
  • Metody nauczania w Polsce, poza nielicznymi wyjątkami, należą do niezwykle przestarzałych, opierających się na wykładzie, a nie na aktywizujących ucznia metodach, jak metoda projektów, dyskusje, praca w grupie, kreatywne rozwiązywanie problemów.
  • Kształcenie ma charakter formalny i teoretyczny. Dotyczy to również kształcenia obywatelskiego. W 2006 roku nasi uczniowie zajęli pierwsze miejsce w UE w konkursie wiedzy o Unii Europejskiej. Ale w aktywności społecznej (przynależność do stowarzyszeń, działalność na rzecz innych, wolontariat) zajęli ostatnie miejsce.
  • Brakuje systemowej edukacji prozdrowotnej”.

W publikacji sprecyzowano następujące rekomendacje dla Parlamentu i Rządu:

  • „Wdrożenie nowych Standardów Kształcenia Nauczycieli, które określą wymogi, jakie muszą być spełnione, aby uczelnia mogła kształcić nauczycieli, oraz jakie umiejętności (warsztat metodologiczny i pedagogiczny) powinien posiadać nauczyciel po jej ukończeniu.
  • Włączenie do Standardów Kształcenia Nauczycieli obowiązkowej edukacji w zakresie praw człowieka (oczywiście prawa dziecka to też prawa człowieka) i standardów państwa prawa. yy Stworzenie systemu weryfikacji przydatności do zawodu oraz metod przeciwdziałania zjawisku »wypalenia zawodowego «.
  • Powołanie przy uczelniach kształcących nauczycieli – szkół ćwiczeń, w których studenci mieliby szansę zdobywać praktyczne umiejętności, niezbędne do pracy dydaktycznej i pedagogicznej.
  • Karta Nauczyciela wymaga głębokiej nowelizacji, nie sprzyja bowiem budowaniu prestiżu zawodu. Potrzebujemy mniej, ale wszechstronniej wykształconych i zdecydowanie lepiej opłacanych nauczycieli.
  • Należy wprowadzić więcej edukacji praktycznej, aktywizującej dzieci i tam, gdzie to możliwe, rezygnować z wykładu na rzecz metod aktywnych. Celem winna być nie ilość, ale jakość przekazanej wiedzy i konkretnych umiejętności. yy W szkole dzieci powinny uczyć się, jak żyć w państwie prawa, jak żyć w społeczeństwie obywatelskim, jak rozumieć, szanować i korzystać z mechanizmów ochrony praw człowieka.
  • Zamiast przedmiotu wychowanie do życia w rodzinie należałoby wprowadzić szeroko rozumianą edukację zdrowotną (promowanie zdrowego stylu życia, profilaktyka uzależnień i zagrożeń, wychowanie seksualne…)”.

 

WNIOSKI Z RAPORTU

Obecnie mamy 2018 r., czyli upłynęła prawie dekada od wypracowania tych wniosków. Każdy, kto przeczyta powyższe rekomendacje, zada sobie pytanie, czy coś z tych wniosków zostało zrealizowane? Aby u...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Monitor Dyrektora Przedszkola"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy