Dołącz do czytelników
Brak wyników

Scenariusz uroczystości z okazji Dnia Babci i Dziadka
Zabawy z czasów naszych dziadków

Artykuły z czasopisma | 26 lutego 2018 | NR 78
30

Dla najmłodszych dzieci kontakty z babcią i dziadkiem to chwile, kiedy na spokojnie mogą one poznawać świat. Rodzice, ze względu na liczne obowiązki zawodowe, są często zabiegani, zmęczeni i zniechęceni. Tymczasem dziadkowie mają zarówno dość czasu, jak i cierpliwości, a ponieważ nie zajmują się wnukami na co dzień, są spragnieni kontaktu z nimi. Sytuacja ta sprawia, że babcia i dziadek stają się niezastąpionymi towarzyszami zabaw. Dają dziecku poczucie, że jest najważniejsze na świecie, poświęcają mu dużo uwagi, chętnie się z nim bawią, kupują zabawki, ale przede wszystkim wchodzą w role, których dzieci od nich oczekują. Chcąc podkreślić ważność ich roli w życiu dziecka, pamiętamy o tym, by przygotować uroczystość z okazji ich święta.

 

Planując organizację uroczystości z okazji Dnia Babci i Dziadka, każdy z nauczycieli poszukuje wierszyków i piosenek, które mogą zaprezentować dzieci. Chciałabym zachęcić Państwa, by zamiast tradycyjnego występu artystycznego, który jakkolwiek jest atrakcyjny dla dziadków, to nie sprawia dzieciom tak wielu radości, jak wspólne zabawy dziadków i wnuków. Cieszą się one niezwykłym powodzeniem, pozwalają na wspólne przeżywanie niezapomnianych chwil, stają się dla starszych okazją do wspomnień z okresu ich własnego dzieciństwa, a dla naszych maluchów szansą do zacieśniania więzi z bliskimi im osobami.

 

Część I. 
 

Powitanie

Uroczystość rozpoczynamy wierszem na powitanie oraz piosenką mówiącą o tym, że i babcia, i dziadek też byli kiedyś przedszkolakami.

„Z grzecznym ukłonem, z bukietem kwiatków,
witamy serdecznie nasze Babcie i Dziadków.
Zebrali się nasi Dziadkowie, już się rozgościli.
Pewnie są ciekawi, po co ich wnukowie,
dziś do przedszkola zaprosili”.

Piosenka
Kiedy babcia była mała, to sukienkę i fartuszek krótki miała.
Małe nóżki, chude rączki i lubiła jeść cukierki oraz pączki.

Refren
I co, i co, że babcia nam urosła,
że lat ma trochę więcej niż ja i brat, i siostra.
I co, i co, to ważne, że mam babcię,
że bardzo kocham ją i śpiewać lubię z nią.

A gdy dziadek był malutki, to nie nosił adidasów, tylko butki.
Nie miał wąsów ani brody, no i nie chciał jeść marchewki, tylko lody!

Refren
I co, i co, że dziadek urósł trochę,
że lat ma trochę więcej niż dwa plus trzy plus osiem.
I co, i co, to ważne, że mam dziadka,
że bardzo kocham go i lat mu życzę sto!

Dawno temu babcia z dziadkiem w piaskownicy się kłócili o łopatkę.
Dziś na spacer idą sobie, a gdy wrócą, ja im kawę dobrą zrobię.

Refren
I co, i co, że trochę nam urośli,
że nie są dzieciakami, że ważni z nich dorośli.
I co, i co, to ważne, że są z nami,
niech żyją długi czas i zawsze lubią nas.

Część II. 

Zabawy z czasów naszych dziadków

  • Zabawa na powitanie

Dziadkowie i dzieci tańczą w parach przy wesołej muzyce, na przerwę w muzyce witają się jedną podaną częścią ciała (np. nosami, 
kolanami, czołami, łokciami itp.).

  • Taniec z balonami

Dobieramy parami babcie i dziadków z ich wnukami, pary tańczą, trzymając jeden balon w parze np. brzuchami, czołami, łokciami itp. Muzyka może być raz szybka, raz wolna.

  • Taniec na gazetach

Dobieramy tym razem parami babcie i dziadków. Każda para staje na gazecie i tańczy w rytm muzyki. Na przerwę w muzyce składają gazetę na pół i tańczą na coraz mniejszej powierzchni. Dzieci klaszczą i dopingują dziadków.

  • Lisek

Dzieci siedzą w kręgu, za każdym dzieckiem siada babcia lub dziadek. Tradycyjna zabawa polega na powtarzaniu przez grupę rymowanki:

„Chodzi lisek koło drogi, cichuteńko stawia nogi.
Lis, lis, ogon ma, nie wiadomo komu da”.

W tym czasie wybrana para wnuczek – babcia chodzą dokoła, na koniec podkładają ogon 
lisa (może to być sznurek, chustka, futerko, szarfa) i uciekają przed następną wybraną parą do wolnego miejsca w kręgu.

  • Ciuciubabka

Chętni babcia lub dziadek wchodzą do koła, które tworzą dzieci, szalikiem zawiązujemy oczy „ciuciubabki”.
Wspólnie wszyscy recytują:

„Ciuciubabko” kręć się wkoło raz i dwa.
Teraz powiedz nam, gdzie pociecha twa”.

 

Osoba będąca „ciuciubabką” musi rozpoznać po dotyku swojego wnuka lub wnuczkę spośród np. piątki dzieci, które w trakcie rymowanki zaprosiliśmy, by weszły do koła (uwaga: wśród tych dzieci musi być wnuk lub wnuczka „ciuciubabki”).

  • Figurki

Proponujemy, by babcie i dziadkowie stali się rzeźbiarzami, a wnuki materiałem plastycznym. Dziadkowie modelują figurki, nazywają je. Następuje zmiana ról. Można zaproponować, by cała grupa odgadywała, jaką figurę wyrzeźbiła dana babcia lub dziadek.

  • Kółko graniaste

W zabawie uczestniczą dziadek lub babcia z wnuczkiem. Wszyscy wspólnie tworzą ogromne koło. Śpiewając znaną piosenkę, poruszają się w kole w wybranym ki...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Monitor Dyrektora Przedszkola"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy